Mathilde, 17 juli 2010
Verenigde Staten , Athens, GA 32°

Time flies when you're having fun

Wat vliegt de tijd opeens! Nouja, aan de ene kant leef ik elke dag nu heel bewust, waardoor de dagen me beter bijblijven en de tijd langzamer lijkt te gaan. Maar aan de andere kant, ik ga hier over 14 dagen al weg, en over 9 dagen is Bram hier al! Onvoorstelbaar, als ik dat vergelijk met een paar maanden geleden. En juist de afgelopen weken, sinds het congres, heb ik meer en leuk contact met m’n collega’s op de uni gekregen. Zo jammer dat dat maar voor zo’n korte tijd is... Daarnaast is mijn favoriete kat Dakota (de moeder van de andere twee katten bij ons thuis) de afgelopen weken echt veranderd. Ze vond mij altijd al aardig, maar omdat ze het eerste jaar van haar leven op straat heeft geleefd, was haar gedrag soms een beetje vreemd. Dan deed ze eerst heel lief en aanhankelijk, om 2 seconden later haar klauwen haar je uit te slaan. Maar nu is ze om de een of andere reden zo lief! Als ik thuiskom, komt ze altijd naar me toegerend voor aandacht. Ik ga haar gezelschap ook echt missen

Vorige keer was ik gebleven bij Independence Day. De (korte) week erna stond natuurlijk nog voornamelijk in het teken van voetbal. De wedstrijd tegen Uruguay heb ik zowaar met een hele groep andere Nederlanders gekeken, want er bleek een congres in het Georgia Center aan de gang te zijn waar ook veel Nederlanders aanwezig waren. Was best vreemd om eerlijk te zijn, het viel me direct op hoe onbeleefd en grofgebekt Nederlanders zijn in vergelijking met Amerikanen Ik ga nog aanpassingsproblemen krijgen als ik straks weer terug ben... Maar het was wel gezellig, en ik was natuurlijk in een goed humeur de rest van de week Die week ben ik woensdagavond nog gaan bowlen met Eric, Sarah (Erics vriendin), Dustin (een vriend van hen) en Wei-Jen (een PhD-student van Marine Sciences), omdat Sarah die dag jarig was. Ik heb echt bijzonder slecht gepresteerd, maar het was wel gezellig. Ik heb er ook de meest bijzondere vraag ooit gehoord die aan mij werd gesteld: “Wil je de airconditioning zien?” Deze vraag werd voorafgegaan door: “Mag ik een foto van je maken?” (nou, nee) Er liep daar een man rond die volgens mij elke vrouw aansprak met de vraag of hij een foto mocht maken, maar bij mij moet het gesprek blijkbaar nog een stapje verder gaan omdat ik nee antwoord op de foto-vraag... Het was een bijzondere ervaring, laten we het daar maar op houden.

Het weekend daaropvolgend heb ik vooral besteed aan voetbal kijken, bier drinken en lekker eten. Bepaald niet verkeerd dus, behalve dan dat Nederland verloor en de meeste mensen in de bar waar ik aan het kijken was voor Spanje waren. Oja, en dat er ergens in mijn achterhoofd nog dat stemmetje was dat zei: “Moet je niet aan je scriptie schrijven?” Gelukkig had ik die week, en ook afgelopen week, hard gewerkt en veel geschreven, waardoor nu m’n introductie af is (op de figuren na) en m’n methoden bijna af zijn. Ik heb mijn doel een beetje bijgesteld en probeer nu introductie, methoden en resultaten hier helemaal af te krijgen, en de discussie en conclusie in hoofdlijnen. Het is namelijk belangrijker dat ik hier alle modelsimulaties afmaak en figuren produceer, dan dat ik alles afgeschreven krijg. Maandag over een week (de dag dat Bram komt) ga ik een eindpresentatie geven voor mijn vakgroep, en op basis van de input die ik daar krijg heb ik dan nog een paar (halve) dagen om die input te verwerken in bijvoorbeeld nieuwe simulaties.

Afgelopen week, en ook dit weekend, zou ik eigenlijk naar Sapelo Island gaan om een PhD-student met zijn veldwerk te helpen. Die trip zou eerst woensdag of donderdag vertrekken, werd toen verzet naar vandaag, en vervolgens hoorde ik vrijdag dat het verplaatst is naar volgend weekend. Dat heeft als gevolg dat ik niet ga, want dat vind ik te kort op mijn eindpresentatie en vertrek hier. Bovendien viert mijn huisgenoot komende zaterdag haar verjaardag en gaan we met het hele huis een dagje naar een waterpark bij een meer (Lake Lanier). We zouden eerst naar een ander meer, Lake Burton, gaan en daar het hele weekend ‘dogsitten’ bij Jessie’s oom en tante, maar om de een of andere reden kon dat niet meer doorgaan. Het vervelende van het niet doorgaan van de trip naar Sapelo Island is dat mijn huisgenoten nu het hele weekend bij Julies ouders zitten, terwijl ik alleen thuis zit. Terwijl als ik eerder had geweten dat de trip niet doorging, ik nog met hen mee zou hebben gekund. Ach, ik heb nu de hele zaterdag kunnen besteden aan het branden van CD’s voor onze vakantie, en het uitzoeken van al mijn spullen. Dat laatste vind ik echt een deprimerende klus, dus misschien is het maar goed dat er verder niemand bij was Ik moet bedenken welke spullen ik hier definitief achterlaat, wat wel mee gaat naar Nederland maar niet op vakantie, en wat ik meeneem op vakantie, genoeg uitzoekwerk dus. Daarnaast heb ik ook meer tijd om aan mijn scriptie te werken nu de trips naar Sapelo Island en Julies ouders beide niet doorgingen, dat ga ik morgen doen. Ik vind het ergens wel jammer dat het zo gelopen is, maar ik schreef eerder al eens dat ik hier stukken flexibeler ben dan normaal gesproken in Nederland, dus ik kan er ook weer niet echt wakker van liggen.

Afgelopen vrijdag zijn we met een hele groep van Marine Sciences naar Terrapin geweest, mijn vierde keer al sinds dat ik hier ben. Ik breng dus ook vier verschillende bierglazen mee naar huis straks Ik had niet zoveel gegeten die dag, en had al honger voordat we erheen gingen. Dat kon natuurlijk niet goed gaan, het was maar goed dat ik niet hoefde te rijden naar de barbecue plaats waar we achteraf gingen eten Het was wel super gezellig, misschien wel een van de gezelligste dagen die ik hier heb gehad. Ik denk zelfs dat ik, tijdens dit bezoek aan Terrapin, misschien wel voor het eerst sinds dat ik hier ben het gevoel heb gehad dat ik absoluut zonder grenzen kon kletsen met mensen (afgezien dan van toen mijn ouders en Nienke hier waren natuurlijk). Dat klinkt misschien vreemd, en het is echt niet zo dat ik normaal gesproken altijd op mijn woorden of gedrag pas, maar dit was anders, dit was meer alsof ik gewoon met vrienden in NL aan het kletsen was. Dat betekent vast dat ik me nu pas echt thuis ga voelen hier...lekker op tijd In elk geval, ik hoop nog een keer die kant op te gaan met mijn collega’s voordat ik hier vertrek, zeker omdat 1 van mijn collega’s niet mee kon vrijdag en hij nog nooit bij Terrapin is geweest. Hopelijk lukt het aanstaande donderdag nog.

Misschien is dit wel de laatste update die ik geschreven heb, dat hangt een beetje van mijn SOG-gedrag de komende 2 weken af In elk geval, vanaf 31 juli zijn Bram en ik op reis en aangezien ik mijn laptop niet meeneem, heb ik geen idee hoe bereikbaar we dan zullen zijn. Ik kijk er heel erg naar uit om jullie in september allemaal weer te zien, en wil nogmaals iedereen bedanken die mij heeft overladen met mails, Skype-gesprekken, Facebook-chats en kaartjes. Al het contact heeft mij heel erg goed gedaan!
Liefs, Mathilde

Naar Mathilde in Verenigde Staten bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl